Dubai koffiebrander Kim Thompson over de Straat van Hormuz, een 'war tax' van $4k per container en creatieve logistiek

Waar gaat het over

Deel 3 van een 5-delige serie met Kim Thompson van Raw Coffee Company in Dubai over hoe de oorlog in Iran en de (gedeeltelijke) sluiting van de Straat van Hormuz (de zeestraat waar ~20% van de wereldwijde olie doorheen gaat en waar ook veel containerverkeer loopt) haar bedrijfsvoering raakt. Ze vertelt concreet over logistieke problemen, cashflow, relaties met producenten en hoe ze als leider het hoofd koel houdt.

Hoofdpunten

• Een container Colombiaanse koffie is onderweg 'gediverteerd' (offloaded in haven Colombo, Sri Lanka) en moet nu via Oman verder — kost $27k extra plus een 'war tax' (oorlogstoeslag die shipping lines rekenen bovenop normale vracht) van $4.000 per container.
• Ethiopische koffie halen ze nu per vliegtuig in losse zakken van 60 kg (niet gepalletiseerd, per kilo afgerekend) omdat zeevracht te onzeker is.
• Verzekeringen en brandstof stijgen hard; Kim vreest dat juist die economische druk — niet het menselijk leed — uiteindelijk een staakt-het-vuren zal forceren.
• Sales zijn drastisch gedaald; kleinere klanten vragen om uitgestelde betaling, waardoor Raw Coffee feitelijk als cashflow-bank fungeert (betaaltermijnen van 30 tot 90 dagen zijn al standaard).
• Ze hebben geluk: groene koffie-voorraad is goed gevuld ('gold in the green room') omdat ze bewust extra hadden ingekocht voor groei.

Industry & supply-chain insights

• Straat van Hormuz als single point of failure: zodra die dichtgaat of risicovol wordt, herroutet alle scheepvaart rond het Arabisch Schiereiland. Dat betekent langere reistijden, hogere verzekeringspremies en die war tax van $4k/container. Voor specialty roasters met kleine marges is dat direct pijnlijk.
• Dubai als klimaat-uitdaging: van juni–september wil je geen containers in Dubai hebben zonder reefer (gekoelde container), en reefers zijn 'cost prohibitive' (te duur om rendabel te zijn). Dus de timing van inkoop is strak gekoppeld aan seizoenen.
• Lagere-kwaliteit specialty groeit: Kim noemt nieuwe contracten voor 83-punts koffie (net onder wat zij als 'echte' specialty ziet, 84–85+). Producenten melden dat deze vraag al lang toeneemt — Raw is 'laat op dat feest'. Teken dat de markt commoditiseert onder prijsdruk.
• Luchtvracht als noodgreep: 60kg zakken als 'suitcase' inchecken is creatief maar duur — alleen houdbaar voor hoogwaardige African coffees waar de marge het draagt.
• Hotelsegment ingestort: bevriende roasters die aan hotels leveren zien hun omzet volledig opdrogen; tourism-afhankelijke economieën als Dubai (17 mln toeristen/jaar op 3,3 mln inwoners) zijn extra kwetsbaar.

Ops/leiderschap insights

• Complementair founder-team: Kim, Matt, Charles en Payal wisselen elkaar mentaal af — als één founder doorzakt op het humanitaire leed, trekt een ander de cashflow-kar. Bewust elkaar opvangen.
• Basis-hygiëne onder stress: goed slapen, eten, sporten, niet constant nieuws/social consumeren, maar wél 'ear to the ground'. Klinkt cliché, wordt onder druk essentieel.
• Check-ins met peers: actief bellen met bevriende koffiebedrijven in de regio om te peilen hoe ze ervoor staan — zowel uit zorg als om marktsignalen op te pikken.
• Rode vlag voor runway: zodra je moet lenen om operationele kosten (huur, salarissen) te dekken, ben je aan het einde van je runway (de tijd die je nog hebt voordat het geld op is).
• Forward forecasting met producenten: Kim benadrukt dat ze tegenwoordig veel eerder communiceert met producenten wat ze nodig hebben — niet pas als de nood hoog is. Relaties dragen je door crises heen.

Toepasbaar voor Stooker

• Scenario-planning op logistiek: bouw een simpel model (kan prima in Supabase + een Next.js dashboardje) waarin je per origin het effect van +X weken vertraging en +Y% vrachtkosten op je voorraadpositie en marge ziet. Nu de Rode Zee/Hormuz al maanden onrustig zijn, is dit geen theoretische exercitie.
• Voorraadbuffer als strategie: Raw Coffee redt het nu omdat ze vooruit kochten voor groei. Voor Stooker — met horeca, retail én wholesale — loont het om per segment een minimum-weken-voorraad te definiëren en daarop in te kopen, ook al kost het cash.
• Betalingstermijnen monitoren: als kleinere horecaklanten om uitstel vragen is dat een vroeg signaal. Zet een simpele flag in je facturatie-systeem die alerts geeft bij DSO (Days Sales Outstanding — gemiddeld aantal dagen voor een factuur betaald wordt) die uit de pas loopt.
• Producentrelaties als crisis-verzekering: Kim's verhaal dat producenten als eerste bellen om te checken of ze veilig zijn, laat zien dat directe relaties meer zijn dan marketing. Investeer in 1-op-1 contact buiten het inkoopmoment om.
• Eerlijk over 83 vs 85+: als de markt onder Stooker ook om goedkopere 'specialty-ish' koffie vraagt, is het strategisch relevanter om daar bewust een positie in te kiezen (wel/niet/onder welk label) dan het te laten gebeuren.

Content-haak

Een aflevering of blog/LinkedIn-post over 'wat een kopje koffie écht kost als de Straat van Hormuz dichtgaat' — met Kim's concrete cijfers ($4k war tax, $27k herroutering, luchtvracht per kilo voor Ethiopië) als anker. Sluit aan bij Stooker's B Corp-verhaal: transparantie over supply chain, niet als marketing maar als realiteit. Bonus-haak: 'waarom wij niet onder 84 punten gaan, ook niet als de markt dat vraagt' — positiebepaling tegenover de 83-punts trend die Kim signaleert.